Terug
Verdoemd
ik hier, jij daar
jij buiten ik binnen
gescheiden
maar nooit alleen
immer de aanwezigheid
in je hart
waar eenzaamheid bloeit
zoekt naar de warmte
in een koude omgeving
bang om alleen te blijven
maar het biedt zekerheid
het is de toekomst
maar toch het verleden
zo zoek je voort
naar het onbestaanbare
naar het onverklaarbare
mystiek in het bestaan
de verlangens die sterker worden
in toom gehouden door hetgeen je achterlaat
gebonden in een dwangbuis
en toch zo vrij als een vogel
vloog jij door de lucht
om vervolgens neer te vallen
Op de grond
gebroken blijf je achter
weg is je vertrouwen
bang om door te gaan
dus blijf je liggen
wachtend op hulp
en als die komt of komt hij niet
de warmte die wordt verleend door de grond
kan niet de kou wegnemen
het is de angst die je drijft op te staan
Maar je toch naar beneden drukt
het haalt je naar de grond
waar je thuishoort
het is de cirkel waar je in leeft
bang om door te gaan en bang om te blijven staan
wat heb je te verliezen?
waarom ga je niet door
wat maakt dat je stil blijft staan
Totaal verloren
Eenzaam… waarom?
kan dan niemand je helpen
ben je dan toch zo eenzaam
ben je dan toch alleen
of ligt het dieper?
waarom doe je het jezelf aan?
waarom leef je niet
ben je dood?
of is de dood aanwezig in jou
kan je het verdrijven?
zou het je los laten
want zo wil je niet leven
en ook niet doodgaan
dus vecht je
maar de kou blijft
tot op het bot
dus zo blijf je doorgaan
wachtend op de stille troost van vrienden
want je hoopt dat die zullen komen
als een vriend en een soortgenoot
ben jij dan zo apart?
of ben je gewoon anders?
kan je wel vrienden krijgen?
stoot je ze af?
en wat als je er een vindt
en het verkeerde zegt
Ben je dan verdoemd om,
te leven als niemand?
ben je dan altijd alleen
© lollab
Laatste keer bijgewerkt op: 03-05-2004